Translate

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Η Μοίρα της Σύγχρονης Ελλάδας’-Κώστας Αξελός

''O άναξ ου το μαντείο έστι το εν Δελφοίς''

«O άναξ ου το μαντείο έστι το εν Δελφοίς», στον ομφαλό της Γης, δεν ερωτήθηκε για τη μοίρα της σύγχρονης Ελλάδας, δεν εξορκίστηκε αλλά ρωτήθηκε. Η απάντησή του θα ανοίξει ορίζοντες ή θα κλείσει μιαν εποχή; Kαι θα γίνει εισακουστή;» αναρωτιέται ο Κώστα Αξελός για τη μοίρα της σύγχρονης Ελλάδας.

Η απάντηση στη ‘’Μοίρα της σύγχρονης 


Ελλάδος’’ είναι σχεδόν απογοητευτική. ‘’Καθώς 

λείπουν οι ρίζες του δέντρου είναι προφανές 

ότι δεν υπάρχουν ούτε ο κορμός της γνώσης, 

ούτε οι κλάδοι των επιστημών. Οι Νεοέλληνες

 δεν κατασκευάζουν τον κόσμο ούτε καν την 

ίδια τη χώρα τους.

 Δεν ξέρουν να φτιάχνουν’’. 

Σήμερα αισθανόμαστε πολλές φορές ότι 

καταστρέφουμε, ωστόσο εμείς οι Νεοέλληνες 

δεν δημιουργήσαμε ποτέ τίποτε για να 

καταστρέψουμε. Τους δε ναούς των προγόνων 

μας τους καταστρέψαμε πριν από πολλά 

χρόνια. Αναζητώντας μια διέξοδο στρέφουμε το

 βλέμμα μας στην απέραντη θάλασσα, στην 

ανείπωτη ομορφιά αυτού του τόπου. Και η 

θάλασσα γίνεται μια ταραγμένη θάλασσα. 

‘’Και βλέπουμε να αναδύεται η πολιτική 

ασυνειδησία. Η πολιτική προέρχεται από την 

πόλιν (άστυ) και η σύγχρονη Ελλάδα τείνει, 

από τότε που συγκροτήθηκε να πραγματώσει 

το παράδοξο μιας πολιτικής πραγμάτωσης που

 δεν έχει κέντρα πραγμάτωσης.’

O Αξελός 

αποδίδει μέρος της έλλειψης νεοελληνικής 

αυτοσυνείδησης στον ελληνοκεντρισμό. Η 

Ελλάδα θέλει να είναι το κέντρο. Αλλά ποιανού

 πράγματος. Αφού δεν είναι πλέον κέντρο 

πολιτισμού, διαφωτισμού, πώς αποτελεί 

κέντρο. Τουριστικό κέντρο; Αυτό δεν ήταν ποτέ

 το όνειρο της Ελλάδας. 

http://4.bp.blogspot.com/_RRrNCEAir8A/TLJSX_1OYCI/AAAAAAAAA7Q/AK5ufijUnZA/s1600/Pythia+at+Delphi.jpg

====Ποια είναι η μοίρα της σύγχρονης 


Ελλάδας και γιατί ένα δοκίμιο του 1954 είναι 

τόσο τραγικά επίκαιρο;==== 

Είναι το έτος 1954, και ο Έλληνας φιλόσοφος 


έχει μόλις συμπληρώσει τα 30 του χρόνια. Δεν 

μπορεί ακόμη να επιστρέψει στην Ελλάδα, 

εργάζεται στο CNRS στο Παρίσι, (Εθνικό 

Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών) και ετοιμάζει

 τις δύο διδακτορικές του διατριβές. Το δοκίμιο 

του «La destin de la Grece moderne» 

δημοσιεύεται στο γαλλικό περιοδικό Esprit. 

«Moderne», σύγχρονη, ή νεωτερική Ελλάδα. Η 

Ελλάδα του εχθές και του σήμερα. Ποια είναι η

 μοίρα της σύγχρονης Ελλάδας και γιατί ένα 

δοκίμιο του 1954 είναι τόσο τραγικά επίκαιρο; 

http://www.eie.gr/archaeologia/gr/layout/images/02/zoom/332.jpg

Ο Αξελός παρατηρεί την Ελλάδα του 1954 και 


βγάζει τα συμπεράσματά του. Προσπαθεί να 

σκιαγραφήσει τον Νεοέλληνα, να τον 

χαρακτηρίσει, να τον κατηγοριοποιήσει. Μέσα 

από τις παρατηρήσεις του προσπαθεί να 

μαντέψει το μέλλον του έθνους. Ένα μέλλον 

που ακόμη δεν έχει ξεκαθαρίσει. Τα 

ερωτήματα που θέτει στο δοκίμιό του 

εξακολουθούν να μας απασχολούν σήμερα. Η 

Μοίρα της Σύγχρονης Ελλάδας θα μπορούσε 

να είχε γραφτεί εχθές. Και μένει να 

αναρωτηθούμε τι έκανε ο Νεοέλληνας τα 56 

αυτά χρόνια. Κατάφερε να βρει τον δρόμο του;

 Να χτίσει το Ελληνικό Έθνος; Να πλάσει την 

αυτοσυνείδηση του; 

…Η σημερινή μικρή μας Ελλάδα η οποία 


‘’κρύβεται φοβισμένη πίσω από τα βράχια των 

ακτών της: φοβάται τα μάκρη και τα ύψη’’, 

αντιμετωπίζει την πολιτική ως μοίρα…………..

…..φράση από το προφητικό δοκίμιο του 


Κώστα Αξελού. 

 ''Ο Έλληνας έφηβος έχει έναν 

κλέφτη, έναν πολεμιστή, ή έναν φιλήσυχο 

χωρικό. Κι όταν αληθινά ανοίγει τα μάτια του, 

βλέπει και το χωρικό και το ναυτικό και το 

στρατιώτη και τον άνθρωπο του λαού και τον 

πολιτικό και τον αστό αλλά δεν βλέπει καθόλου

 μορφές''. 

Κώστας Αξελός

''Ολοι κινούμεθα και από διάχυτα όνειρα. Τα όνειρα είναι τα ανοίγματα της ζωής μας. Εχουμε να μάθουμε περισσότερα πράγματα από τα όνειρά μας.''

http://www.zeronews.gr/images/portal/provlimatismos/akselos.jpg
Ο βίος του σε 283 λέξεις
> Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924. Από αστική οικογένεια, διδάχτηκε από παιδί γαλλικά και γερμανικά. H εφηβεία του φωτίστηκε από τα κείμενα των Ηράκλειτου, Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Εμπεδοκλή, Μαρξ, Νίτσε, Ντοστογιέφσκι και ποιητών όπως ο Ρεμπώ, ο Ρίλκε.
> Στα δεκαεπτάμισι χρόνια του εντάχθηκε στην κομμουνιστική νεολαία και, παρά τις διαφωνίες του, πήρε ενεργό μέρος στην Αντίσταση, υποστηρίζοντας ότι «ο πραγματικός κομμουνιστής πρέπει να κρατάει στο ένα χέρι το όπλο και στο άλλο τα βιβλία του Ρίλκε». Το 1944, στα Δεκεμβριανά, έζησε εικονική εκτέλεση στα κρατητήρια της Ασφάλειας, φυλακίστηκε σε στρατόπεδο και τελικά απέδρασε. 
Οπως ήταν φυσικό, η σχέση του με το δογματικό ΚΚΕ δεν ήταν δυνατό να συνεχιστεί και το 1946 εγκατέλειψε τις γραμμές του.
> Τέλη του 1945, με τη βοήθεια του Οκτάβιου Μερλιέ -διευθυντή τότε του Γαλλικού Ινστιτούτου στην Αθήνα- επιβιβαζόταν στο θρυλικό πλέον πλοίο «Ματαρόα» μαζί με τον Κ. Καστοριάδη, τον Κ. Παπαϊωάννου, τον Κ. Βυζάντιο, τη Μ. Κρανάκη, τον Κ. Κουλεντιανό, τον Ν. Σβορώνο και άλλους, με προορισμό το Παρίσι. Λίγο διάστημα μετά την αναχώρησή του, καταδικαζόταν ερήμην σε θάνατο.
>
 Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόννη, όπου και δίδαξε (1962-1973). Αρχισυντάκτης του πρωτοποριακού τότε περιοδικού Arguments (Επιχειρήματα) από το 1956 ώς το 1962, ίδρυσε και διηύθυνε την ομώνυμη φιλοσοφική σειρά στις Editions de Minuit, στην οποία εκδόθηκαν επίσης και τα περισσότερα από τα βιβλία του.
> Πασίγνωστη η διένεξή του με τον Σαρτρ, τον οποίο εγκαλούσε για μη πρωτότυπη σκέψη και έκθεση παλαιότερων φιλοσοφικών ιδεών.
Ο Σαρτρ τον κατηγορούσε επειδή είχε εγκαταλείψει τον κομμουνισμό.
> Εχει εκδώσει είκοσι τέσσερα βιβλία και πλήθος κειμένων (γαλλικά, ελληνικά και γερμανικά), που μεταφράστηκαν σε δεκαέξι γλώσσες.
Πηγή: Περιοδικό «Κ»

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...