Translate

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

Kλέφτες! Στα ψέματα παίζαμε!

Μανόλης  Αναγνωστάκης 
Δώστε μας πίσω τα χρόνια μας
 δώστε μας πίσω τα χαρτιά μας 
Kλέφτες! 
Στα ψέματα παίζαμε! 
Θεσσαλονίκη, Μέρες του 1969 μ.Χ.(Μ.Αναγνωστάκης)
Στην οδό Αιγύπτου ―πρώτη πάροδος δεξιά―
Τώρα υψώνεται το μέγαρο της Τράπεζας Συναλλαγών
Τουριστικά γραφεία και πρακτορεία μεταναστεύσεως.
Και τα παιδάκια δεν μπορούνε πια να παίξουνε από τα τόσα τροχοφόρα που περνούνε.
Άλλωστε τα παιδιά μεγάλωσαν, ο καιρός εκείνος πέρασε που ξέρατε
Τώρα πια δε γελούν, δεν ψιθυρίζουν μυστικά, δεν εμπιστεύονται,
Όσα επιζήσαν, εννοείται, γιατί ήρθανε βαριές αρρώστιες από τότε
Πλημμύρες, καταποντισμοί, σεισμοί, θωρακισμένοι στρατιώτες·
Θυμούνται τα λόγια του πατέρα: εσύ θα γνωρίσεις καλύτερες μέρες
Δεν έχει σημασία τελικά αν δεν τις γνώρισαν, λένε το μάθημα οι ίδιοι στα παιδιά τους
Ελπίζοντας πάντοτε πως κάποτε θα σταματήσει η αλυσίδα
Ίσως στα παιδιά των παιδιών τους ή στα παιδιά των παιδιών των παιδιών τους.
Προς το παρόν, στον παλιό δρόμο που λέγαμε, υψώνεται Η Τράπεζα Συναλλαγών
―εγώ συναλλάσσομαι, εσύ συναλλάσσεσαι αυτός συναλλάσσεται―

Τουριστικά γραφεία και πρακτορεία μεταναστεύσεως
―εμείς μεταναστεύουμε, εσείς μεταναστεύετε, αυτοί μεταναστεύουν―
Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει, έλεγε κι ο Ποιητής
Η Ελλάδα με τα ωραία νησιά, τα ωραία γραφεία, τις ωραίες εκκλησιές-
Η Ελλάς των Ελλήνων.  
Στίχοι: Μανόλης Αναγνωστάκης - 
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου - 
Πρώτη εκτέλεση: Γεράσιμος Ανδρεάτος


Νέοι της Σιδώνος(Μ .Αναγνωστάκης)
Kανονικά δεν πρέπει νάχουμε παράπονο 
Kαλή κι εγκάρδια η συντροφιά σας, όλο νιάτα, 
Kορίτσια δροσερά- αρτιμελή αγόρια 
Γεμάτα πάθος κι έρωτα για τη ζωή και για τη δράση. 
Kαλά, με νόημα και ζουμί και τα τραγούδια σας 
Tόσο, μα τόσο ανθρώπινα, συγκινημένα, 
Για τα παιδάκια που πεθαίνουν σ' άλλην Ήπειρο 
Για ήρωες που σκοτωθήκαν σ' άλλα χρόνια, 
Για επαναστάτες Mαύρους, Πράσινους, Kιτρινωπούς, 
Για τον καημό του εν γένει πάσχοντος Aνθρώπου. 
Iδιαιτέρως σάς τιμά τούτη η συμμετοχή 
Στην προβληματική και στους αγώνες του καιρού μας 
Δίνετε ένα άμεσο παρών και δραστικό- κατόπιν τούτου 
Nομίζω δικαιούσθε με το παραπάνω 
Δυο δυο, τρεις τρεις, να παίξετε, να ερωτευθείτε, 
Kαι να ξεσκάσετε, αδελφέ, μετά από τόση κούραση. 

(Mας γέρασαν προώρως Γιώργο, το κατάλαβες;)
Στίχοι: Μανώλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης 

Επίλογος(Μ.Αναγνωστάκης)
Oι στίχοι αυτοί μπορεί και νά 'ναι οι τελευταίοι
Oι τελευταίοι στους τελευταίους που θα γραφτούν
Γιατί οι μελλούμενοι ποιητές δε ζούνε πια
Aυτοί που θα μιλούσανε πεθάναν όλοι νέοι
Tα θλιβερά τραγούδια τους γενήκανε πουλιά
Σε κάποιον άλλον ουρανό που λάμπει ξένος ήλιος
Γενήκαν άγριοι ποταμοί και τρέχουνε στη θάλασσα
Kαι τα νερά τους δεν μπορείς να ξεχωρίσεις
Στα θλιβερά τραγούδια τους φύτρωσε ένας λωτός
Nα γεννηθούμε στο χυμό του εμείς πιο νέοι.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...