Translate

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Ψάχνω μες τα ερείπια για ΦΩΣ-Mahmoud Darwish

Mahmoud Darwish
Λοιπόν
γράψε στην αρχή της πρώτης σελίδας:
Εγώ δεν μισώ τους ανθρώπους
κανέναν δεν κλέβω μα αν πεινάσω
τρώω τη σάρκα του σφετεριστή μου.

«Φυλάξου απ' την πείνα μου
                                                      Φυλάξου απ' την οργή μου..>>
<<Ψάχνω μες τα ερείπια για ΦΩΣ-Και νέα τραγούδια..ΑΧ ΑΓΑΠΗ!>>
<<Έμαθα όλες τις λέξεις και τις έσπασα
για να φτιάξω μόνο μία ΠΑΤΡΙΔΑ >>


ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ
«Οταν γυρνάς στο σπιτικό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους. Μην ξεχνάς όσους ζουν σε αντίσκηνα. / Οταν τ' αστέρια μετράς πριν κοιμηθείς, να σκέφτεσαι τους άλλους. Εκείνους που δεν έχουν πού να πλαγιάσουν. / Οταν ελεύθερα μιλάς, να σκέφτεσαι τους άλλους. Εκείνους που δεν τους αφήνουν να μιλήσουν / Και καθώς τους σκέφτεσαι / στον εαυτό σου γύρισε και πες: / Αχ και να ήμουν ένα κερί στο σκοτάδι».
Ονειρεύτηκα πολλά,
πολλά ονειρεύτηκα 
γι’ αυτό συγχώρεσέ με.(Παραθέματα ποιητικού λόγου -Mahmoud Darwish-Ο Μαχμούτ Νταρουίς (1942-2008), ο θεωρούμενος ως εθνικός ποιητής της Παλαιστίνης και ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους άραβες ποιητές.
 «Τούτη η πολιορκία θα διαρκέσει ώς την ημέρα που/οι δάσκαλοι του Ολύμπου/θα επαναλάβουν την αθάνατη Ιλιάδα/Ενα παιδί θα γεννηθεί, εδώ, τώρα, στο δρόμο του θανάτου… κάθε ώρα/θα παίξει μ’ έναν χαρταετό/τεσσάρων χρωμάτων (κόκκινο, μαύρο, άσπρο, πράσινο)/έπειτα θα μπει μέσα σ’ ένα άστρο φευγαλέο…»

Κάποτε...

Θα 'ρθει κάποτε η στιγμή/ που όλοι θα ρουφάμε το χρόνο απο τα χείλη του Ερωτα..
Θα ξεδιψάμε τον πόθο μας/ με της Αγάπης τ' ακριβό κρασί..
Θα χαράζουμε με άστρα τις διαδρομές μας/περνώντας μέσα από την σκοτεινή πύλη της νύχτας/ θα βγούμε στο ΦΩΣ
Ετσι γεννιούνται τα όνειρα..
Αλλωστε/η νύχτα ανήκει στους ονειρικά αλκοολικούς..


Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Νήμα Ονείρου

Σε χρυσή βελόνα, πέρασε το νήμα  της η νύχτα..
Πάρτο(είπε στ' όνειρο) να ράψεις τις πληγές του κόσμου...(Μαρία Λαμπράκη)

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Eδω θα με βρεις απόψε

Eδω θα με βρεις απόψε/δίπλα στο κύμα/συντροφιά μ' ένα φεγγάρι/ που δε λέει να  γεμίσει..
Να περισυλλέγω των ερώτων τραυματίες..(Μαρία Λαμπράκη)

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Η κλεψύδρα του χρόνου


Γύρισε ανάποδα την κλεψύδρα του ο χρόνος..
Η νύχτα φωνάζει τ' όνομά σου..
Απο τις στάχτες της μνήμης  θα σε ανασύρω/εκεί αφήνει πάντα /το υστερόγραφό του ο Ερωτας..
Για να θυμίζει πως/όλα ξεκίνησαν απο μια Φωτιά...(Μαρία Λαμπράκη)



Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

Dream a Little Dream Of Me

Στο δοξάρι της νύχτας κρεμάστηκε απόψε το φεγγάρι...
Μικροί Ερωδιοί, αναγγέλουν τον ερχομό της καινούργιας ημέρας
Εδω τα όνειρα πολεμούν, να κερδίσουν τα πρώτα χαμόγελα του Ηλιου..
Ενα μικρό όνειρο -Διεκδικώ ...(Μαρία Λαμπράκη)



Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Η Ευχή της Νύχτας

Ποια ευχή, θέλεις απόψε να σου πραγματοποιήσω;(Τζίνι)
 Στη φωτιά, ρίχνω όλα τα ταμένα .
Ονειρα, πάρτε με μαζί κι εμένα...
Καλό ξημέρωμα..

Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Αυταπάτες -Ονείρων

Mε αυταπάτες, θα θρέψεις  πάλι τα καινούργια όνειρα
που ξυπνούν πεινασμένα στην αγκαλιά σου;
Νύχτα: ''Oι αυταπάτες είναι απαραίτητες
όπως το γάλα της μάνας στα νεογέννητα,
νομίζεις θα το έπιναν, αν ήξεραν σε τι κόσμο θα μεγαλώσουν;''Μ.Λ


Χαρακιές -Ονείρων

    Στο φως σε ψάχνω/κουράστηκα να ψηλαφώ την απουσία σου/στα σκοτάδια..
    Κι ας ξέρω πως /θα με βρει με χαρακιές ονείρων η μέρα..
    Απο τις χαρακιές του δίσκου/βγάζει η βελόνα τη μουσική.Μ.Λ. 


Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

.... Σωπάστε ... και ... ακούστε ....


Αν η φαντασία είναι 

δημιουργικότερη από τη γνώση

Η πείρα ισχυρότερη από την ορμή

Και η επιθυμία πιο συναρπαστική

 από την απόλαυση


Τότε γιατί η μνήμη πάντα

 υποκύπτει στον περασμό της 


νοσταλγίας;(Γιάννης Τόλιας)


Είναι ποιήματα

πού σε πιάνουν από το χέρι

και σε οδηγούν

σε μια σκοτεινή γωνία.

Πάνω στον ώμο τους

γέρνεις και κλαις( Γιάννης

Τόλιας)
Μαρία Πολυδούρη 
Οι ψίθυροι αρχίζουν και δυναμώνουν. Δεν πάει άλλο.
Η αγάπη πρέπει να ξαναγίνει Αγάπη. 
Ο φίλος πρέπει να ξαναγίνει Φίλος.
Το φιλί την ίδια γλύκα να 'χει.
Και το όνειρο. Αχ, το Όνειρο!!!
Να στέκει πάντα ψηλά στον αφρό της απέραντης θάλασσας.
Να συντροφεύει το κρασί και το τραγούδι μας.
Να θρέφει την θύμηση και την πεθυμία μας.
.... Σωπάστε ... και ... ακούστε ....

Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Δεν είναι η σιωπή φωνή...



Ηρθε η ώρα να μιλήσεις..
Να ελευθερωθούν οι λέξεις απο τη φυλακή των λόγων.
Χρόνια τώρα  τις κρατήσαμε φυλακισμένες στα υγρά και ανήλιαγα υπόγεια της σιωπής.
Καμιά φορά, τις ρίχναμε μέσα στα ποιήματα για ''ιλουστρασιόν'' προς χάριν εντυπώσεων και εντυπωσιασμών.
Ηρθε η ώρα να μιλήσεις.
Μη σε ξεγελούν οι σειρήνες
Μη σε ξεγελούν τα μάτια.
Εδώ, κοιμάται η Πομπηία  και φτάνει μια μικρή σπίθα ν' ανάψει πάλι η φωτιά.
Να  ελευθερωθούν οι λέξεις, να διασκορπιστεί η
 αλήθεια τους  και να βγουν στην επιφάνεια οι 
''χαμένες Ατλαντίδες''.
Μη φοβάστε τη ''λάβα'των λέξεων...
Τη στάχτη να σκιάζεστε που σας ''τυφλώνει'' τα μάτια..Μαρία Λαμπράκη.

Το ψωμί της μάνας μου-Mαχμούτ Νταρουίς

Με  συγκίνησε βαθιά ,όταν το είχα διαβάσει,ανήκει στον σπουδαίο  Παλαιστίνιο ποιητή  Mαχμούτ Νταρουίς
Αφιερωμένο στη ΜΑΝΑ-ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ 

Το ψωμί της μάνας μου

Μεγάλωσα πολύ
Μου λείπει το ψωμί της μάνας μου
Ο καφές της μάνας μου
Το άγγιγμά της
Φουσκώνουν μέσα μου οι παιδικές μου αναμνήσεις

Μέρα τη μέρα
Πρέπει να δώσω αξία στη ζωή μου
Την ώρα του θανάτου μου
Πρέπει να αξίζω τα δάκρυα της μάνας μου
Και αν έρθω πίσω κάποια μέρα
Βάλε με σα μαντήλι στα βλέφαρά σου
Τα κόκαλά μου σκέπασε με χλόη
Που την αγίασαν τα βήματά σου
Δέσε μας μαζί

Με μια μπούκλα απ’ τα μαλλιά σου
Με μια κλωστή που κρέμεται από το φόρεμά σου

Μπορεί να γίνω αθάνατος
Μπορεί να γίνω Θεός
Εάν αγγίξω τα βάθη της καρδιάς σου
Αν καταφέρω και γυρίσω
Κάνε με ξύλα να ανάψεις τη φωτιά σου
Σκοινί για να απλώνεις τα ρούχα σου στην ταράτσα του σπιτιού σου
Δίχως την ευχή σου
Είμαι πολύ αδύναμος για να σταθώ
Μεγάλωσα πολύ
Δώσε μου πίσω τους χάρτες των αστεριών που είχα παιδί
Για να βρω με τα χελιδόνια
Το δρόμο πίσω
Στην άδεια σου αγκαλιά.

A Mother’s Love

http://www.lovethesepics.com              

Σάββατο, 12 Μαΐου 2012

Ολα κύριε Νίκο ,είναι εδώ

Ολα κύριε Νίκο είναι δω/όπως τα άφησες εσύ/

κι όπως τα ξέρεις /απο της Λύπης τον καιρό...


Νίκος Γκάτσος - Ἀμοργός


Χρόνια καὶ χρόνια πάλεψα μὲ τὸ μελάνι καὶ τὸ σφυρὶ βασανισμένη καρδιά μου
Μὲ τὸ χρυσάφι καὶ τὴ φωτιὰ γιὰ νὰ σοῦ κάμω ἕνα κέντημα
Ἕνα ζουμπούλι πορτοκαλιᾶς
Μίαν ἀνθισμένη κυδωνιὰ νὰ σὲ παρηγορήσω
Ἐγὼ ποὺ κάποτε σ᾿ ἄγγιξα μὲ τὰ μάτια τῆς πούλιας
Καὶ μὲ τὴ χαίτη τοῦ φεγγαριοῦ σ᾿ ἀγκάλιασα καὶ χορέψαμε μὲς στοὺς καλοκαιριάτικους κάμπους
Πάνω στὴ θερισμένη καλαμιὰ καὶ φάγαμε μαζὶ τὸ κομένο τριφύλλι
Μαύρη μεγάλη μοναξιὰ μὲ τόσα βότσαλα τριγύρω στὸ λαιμὸ τόσα χρωματιστὰ πετράδια στὰ μαλλιά σου.

 

Πυροβάτες -Ονείρων

Για τους πυροβάτες ονείρων..
Ετσι, παίρνει φωτιά η νύχτα...
Με όνειρα , που γίνονται προσάναμμα στους ανυπεράσπιστους Ερωτες. Μ.Λ

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Υπάρχει -Ελπίδα


Δεν είχα διάθεση για τίποτα σήμερα, ώσπου, το μάτι μου ''πήρε'' μια παρέα από πιτσιρίκια , που έπαιζαν γελώντας μπάλα στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας.
Τα παιδιά μπορούν ''ακόμα'' να παίζουν  ανύποπτα  (σκέφτηκα)...
Τα όνειρα, κάνουν σεργιάνι στους δρόμους..
Υπάρχει -Ελπίδα.Μ.Λ 

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012

Tonight I have no words for you..


<<Αν είναι να μιλήσει κάποιος,ας πει για την Αγάπη>>Μιχάλης Γκανάς.
http://pyroessa-artemusica.blogspot.com/2012/05/blog-post_10.html

Καλημέρα

Καλημέρα! 
Mε  το βλέμμα μας στον Ηλιο. 
Αφού, μπορεί ακόμα στις αχτίδες του να κρατά  όλο το βάρος του κόσμου! -Μ.Λ-

ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΓΩ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

Στίχοι: adri - αλέξανδρος στεφόπουλος
Μουσική - ερμηνεία: Δημήτρης Ζερβουδάκης


Θ αφήσω τις δουλειές και τις αναβολές
Θα πάρω τη ζωή μου να πάω στις εξοχές
Στα καθαρά νερά, σε ρέματα βαθιά
Θ ανοίξω τα φτερά μου πάν 'απ'τη θάλασσα

Θα πάρω τον καιρό σα βήμα τυχερό
Χειμώνες καλοκαίρια με βλέμμα καθαρό
Μη με ρωτάς που ζεις για να ρθεις να με βρεις
Τα σύνορα του κόσμου μονάχη να διαβείς

Κουράστηκε η ψυχή μου ελπίδες να μετρά
Να βλέπει τα καράβια κρυμμένη στη στεριά
Θέλω να βγω στον ήλιο, στο φλογισμένο φως
Στο γέλιο των ανόμων, αθώος και μικρός



Θα γίνω του νερού μια στάλα ουρανού
Που χάνεται στο κύμα μ' απόκληρο τον νου
Θα γίνω στον καιρό ένα πουλί μικρό
Της Άνοιξης τα χείλη γλυκά να τα φιλώ

Στην άλλη τη μεριά βουίζουν τα παιδιά
Μελίσσι που γεννάει το γέλιο στην καρδιά
Όταν θα βγούμε εκεί με σώμα και  ψψυχή
Πιασμένοι χέρι, χέρι σ' ατέλειωτη 

 γιορτή .

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012

Ενα καράβι της φυγής

Ποτέ μου δεν εζήλεψα καράβια αραγμένα
που' χουν για άγκυρα στεριά
κι άλμπουρα σκουριασμένα.
Ο άνεμος δε φούσκωσε ποτέ πανί στην πλώρη,
μήτε ένας γλάρος στον αφρό,
τραγούδι δεν τους είπε.
Φοβήθηκαν τα πέλαγα,
κι απόμειναν να βλέπουν
 της θάλασσας τα κύματα να κλαίνε μανιασμένα,
για μια γοργόνα που ρωτά,
σε χρόνια περασμένα..
Αν, ζει ο μέγα Αλέξανδρος...
Ποιος τάχα να το ξέρει..


Εγώ,καράβια ζήλεψα θάλασσες π' αρμενίζουν
που δεν φοβούνται τον καιρό
 μήτε τις Συμπληγάδες
Μα , κούρσεψαν τα πέλαγα
ψάχνοντας μιαν Ιθάκη.
Κι  έβαλαν πλώρη τον καημό
και την καρδιά πανάκι (Μαρία Λαμπράκη)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...