Translate

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

Ποιος ξέρει αν ποτέ σε ξαναδώ? -παραθέματα ποιητικού λόγου-

Βύρων Λεοντάρης, (από τη συλλογή «Εν γη αλμυρά»)
 Tώρα που δεν μπορώ παρά να σε θυμάμαι μόνο
ξέρω, δεν ήταν έτσι, τίποτε δεν ήταν
αλλιώς έγιναν όλα.

Η μαρτυρία μου ασαφής. Τι υπεκφυγές, τι συγκαλύψεις
σε λόγια, σε γραφτά και σε φερσίματα…
Αλλά πώς να τα πω και φαντασίας καμώματα όλα αυτά;
Δε γίνεται.

 Πώς να αναιρέσω μια κατάθεση
πώς να διευκρινίσω μια ζωή;
Το ειπωμένο με εκδικείται
κι ανεξιχνίαστο μένει πάντα το υπαρκτό.


Σίγουρα κάτι μου διαφεύγει
κάτι που λάθος το έζησα και λάθος με έζησε
κι όλο και σκοτεινιάζει γύρω μου
κι όλο και σκοτεινιάζει.


Πού βρίσκομαι
Τι ώρα να ‘ναι.


Αν δεν καώ εγώ,

αν δεν καείς εσύ,

αν δεν καούμε εμείς,

πώς θα γενούνε
τα σκοτάδια φως;(Ναζίμ Χικμέτ)

Τριαντάφυλλα μιανῆς μέρας(Τέλλος Άγρας)

Τριαντάφυλλα μιανῆς ἡμέρας τ᾿ Ἅη Γιωργιοῦ,
στὰ κοριτσίστικα τὰ χέρια ἑνὸς παιδιοῦ,

τριαντάφυλλα δικά σου καὶ νὰ τὰ κρατεῖς,
σὰν ἀναπάντεχο καλὸ μεσοστρατίς!


Τὰ πολυδουλεμένα, τριπλοσκαλιστά,
πολύδιπλα, πολύφυλλα, ἀνοιχτά!
τ᾿ ἀγέρι τὰ συγκρούει, τ᾿ ἀγέρι τὸ ψιλό,
καὶ γιὰ ξεφύλλισμα τ᾿ ἀνοίγει ἀπατηλό...


Ἄνοιξη ἡ γειτονιὰ κι ἡ μέρα ζωγραφιά!
Πολὺ ἦταν ν᾿ ἀξιωθῶ παρόμοιαν ὀμορφιά,
-τριαντάφυλλο τὸ στόμα μου τριανταφυλλὶ
τ᾿ ἄνθια τ᾿ ἁμαρτωλὰ στὸ στόμα νὰ φιλεῖ.


(Γίνεται νὰ χωρεῖς τριαντάφυλλο, χωρὶς
τριαντάφυλλο καὶ σὺ στὸ στόμα νὰ φορεῖς;
Κι ἂν γεύτηκες ποτὲ πιοτὸ δροσιστικό,
γιὰ στόμα εἶχες κι ἐσὺ τριαντάφυλλο γλυκό).


Ποτὲς τὰ μάτια μου στὰ μάτια σου μπροστὰ
δὲ μὲ μαρτύρησαν ὅσο στὰ ρόδα αὐτά,
-γιατί ἤσουν ἕνα ἐσύ, μ᾿ αὐτά, κι ἐσὺ μαζί,
καὶ γιατί ἀπάνω τους μεγάλωνες κι ἐσύ.


Γιατὶ τὸ μάντεψα ποιὰν εἶχαν ἀφορμὴ
στὸ δρόμο οἱ πηγαιμοί, στὸ δρόμο κι οἱ ἐρχομοί,
τὰ εὔκαιρα γόνατα-γιὰ τρέξιμο γοργά-
τὰ εὔκαιρα ποὺ ἔπαιζαν τὰ γόνατα ζυγά,
στὸ δρόμο ἢ σ᾿ ἀψηλὸ μπαλκόνι ἀντικρυνό-
-ὢ ἀγάπη τῶν δεκάξι μου χρονῶ.

Slika
Ποτέ δεν υπάρχει απόλυτο σκοτάδι..
Πάντα υπάρχει, κάποιο παράθυρο ανοιχτό στην άκρη της θλίψης..
Ένα παράθυρο φωτισμένο...
Πάντα υπάρχει ένα όνειρο που ξαγρυπνά...
Επιθυμία να εκπληρώσεις, πείνα να ικανοποιήσεις...
Μια γενναία καρδιά...Ένα χέρι απλωμένο, ένα χέρι ανοιχτό...
Μάτια γεμάτη στοργή.. Μια ζωή να μοιραστείς μαζί της τη ζωή σου.(Πώλ Ελυάρ-
Paul Éluard).
 Εγώ... ως και τα τουφέκια
Ως κι αυτά θα δεχόμουν να με σημαδέψουν!
Φτάνει μόνο - μαζί με αυτά -
να με σημάδευε κι η ματιά σου-
λίγο... πιο ψηλά από το μέτωπο!"Έρωτας"(
Μ-Λουντέμης)
Το βλεμμα σου με εκανε ξαφνικα να ξαναγεννηθω.
Ποιος ξερει αν ποτε σε ξαναδω?
Αλλου, μακρια από εδώ!Πολύ αργα!Ισως ποτε!
Γιατι που κρυβεσαι ,δεν ξερω ουτε εγω που πηγαινω
Αχ,εσυ που θα σ’αγαπουσα ,αχ,εσυ που το’ξερες!
--Σαρλ Μποντλερ--


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...